Mijn eerste dag in het ZML-onderwijs: wat ging er mis en wat doe ik nu anders?

Iedere ZML-leerkracht herkent het gevoel: voor de klas staan en merken dat de les niet aanslaat, terwijl je geen idee hebt waaraan het ligt. In dit artikel lees je hoe mijn allereerste les in het ZML-onderwijs volledig misging, welke drie dingen ik nu structureel anders doe, en hoe je dit direct kunt toepassen in jouw eigen ZML-klas.

Wil je als eerste weten wanneer mijn nieuwe cursus De ZML-klas opent? Schrijf je in voor de wachtlijst en ontvang exclusieve early bird voordelen.

Hoe mijn eerste les in de ZML-klas volledig misging

Ik werd voor het eerst in een ZML-klas gezet. Er was een onderwijsassistent aanwezig en twee PGB'ers, die allebei op mijn leiding wachtten. Ik had nog nooit met een klassenteam gewerkt.. De leerlingen in de klas hadden een heel laag niveau.

Op het rooster stond een werkblad uit de methode, en ik moest aan de slag met een praatplaat. Die praatplaat sloeg totaaaaal niet aan.

Eén leerling begon te zingen. Eén leerling gooide steeds zijn stoel om. Eén leerling maakte de hele tijd gebaren en geluiden. De rest van de leerlingen staarde leeg voor zich uit.

Toch ging ik door. Ik liet de leerlingen om de beurt een woordje aanwijzen op de praatplaat, in de hoop dat het alsnog zou landen.

Het landde niet.

Wat ik toen nog niet wist

Achteraf gezien lag het probleem niet bij de leerlingen, en ook niet bij de methode zelf. Het lag bij de manier waarop ik de les aanbood, en bij het feit dat ik het klassenteam niet inzette. Dat zijn twee dingen die het verschil kunnen maken in een ZML-klas.

Wat ik nu anders zou doen

Met de kennis en ervaring van nu zou ik deze les compleet anders aanpakken:

• De methode loslaten als vertrekpunt. In plaats van een praatplaat zou ik de woorden concreet in de klas laten zien: tastbaar, zichtbaar, dichtbij.

• Voelen en ervaren in plaats van kijken en aanwijzen. Leerlingen in het ZML-onderwijs leren het best door te doen, niet door passief te kijken.

• Alle leerlingen tegelijk actief laten meedoen. Niet om de beurt één leerling aan de beurt laten komen, maar iedereen tegelijk betrekken bij de les.

• Het klassenteam gericht inzetten. De onderwijsassistent en de PGB'ers gaven ik een concrete opdracht: ga met deze leerling of dit groepje aan de slag, met een helder lesdoel voor ogen. Het lesdoel blijft daarbij steeds leidend. Directe instructie is en blijft de basis van goed ZML-onderwijs; alleen de vorm waarin ik die aanbood, veranderde volledig.

Waarom dit voor iedere ZML-leerkracht herkenbaar is

Als ZML-leerkracht sta je dagelijks voor een klas met een grote spreiding in niveau, gedrag en behoeften. Een methode volgen is niet genoeg: je moet weten hoe je een les concreet, voelbaar en voor iedereen toegankelijk maakt, hoe je met verstorend gedrag omgaat, hoe je routines effectief in kunt zetten, hoe je de dag voorspelbaar maakt en je moet het klassenteam om je heen weten te benutten, in plaats van er alleen naast te staan.

Dit zijn precies de vaardigheden die ik de afgelopen jaren heb ontwikkeld, en die ik heb vertaald naar een praktisch systeem voor structuur, gedrag en didactiek in de ZML-klas.

Herken je dit uit je eigen klas? Ik deel dit systeem binnenkort in mijn nieuwe online cursus De ZML-klas. Meld je aan voor de wachtlijst en mis niets van de lancering.